Pablo Picasso (1881 - 1973), Naga kobieta, z cyklu: "Suita Vollarda", 1973

litografia na papierze czerpanym, 33 x 3 cm w świetle passe – partout ; oprawiona w ramę o wym. 42 x 52 cm; sygn. p.d.: faksymile sygnatury Picassa; numerowana ołówkiem l. d.: 738/1200, w l. d. rogu papieru odbita główka wg rysunku Picassa, na odwrocie p.d.: stopka: PABLO PICASSO, VOLLARD SUITE, Planche [numer grafiki cyframi rzymskimi], Été tirée a 1.200 exemplaires. Tous, les exemplaires ont été numérotés, Copyright by S.P.A.D.E.M. 1973.
Litografie pochodzą z jedynej, numerowanej ołówkiem serii wydanej dla Muzeum Müllheim pod kontrolą SPADEM w nakładzie 1200 szt.
Cykl «Vollard Suite» to cykl 100 rycin wykonanych pierwotnie w technice akwaforty, od 1939 roku rytowane przez Rogera Lacouriere (1892-1967). Cykl był tworzony przez Picassa w latach 1930-1937 i został nazwany na cześć marszanda, który je u Picassa zamówił, Ambroise Vollard (1866-1939). Vollard nie doczekał publikacji całego cyklu, który po jego śmierci został zasponsorowany przez Fundusz Abby Aldrich Rockefeller. W cyklu znajdują się grafiki o różnej tematyce, ale najważniejsza jest pracownia rzeźbiarza. Wśród nich znajduje się grupa przedstawiająca wyrzeźbioną głowę przypominającą kilka innych, które Picasso stworzył zainspirowany swoją kochanką, Marie-Thérese Walter. Wiele z tych rycin przedstawia postać kobiecą, przypominającą Marie-Therese, która była jego muzą i modelką.
Seksualność to powracający motyw w twórczości Picassa, przedstawiany na różne sposoby. W latach trzydziestych zaczął tworzyć sceny przemocy seksualnej. W tamtym czasie Picasso pozostawał pod wpływem surrealizmu, który zachęcał do eksploracji nieświadomych myśli i pragnień.
Kopia oryginalnego certyfikatu.