Rosja(?) XIX w. Ikona wielopolowa ze świętymi i scenami hagiograficznymi (z okładem typu basma)

Ikona o układzie prostokątnym, ujęta w dekoracyjną, tłoczoną okładzinę metalową typu basma, pokrywającą obrzeża kompozycji. Centralne pole malarskie podzielone jest na trzy horyzontalne kwatery, w których rozmieszczono liczne przedstawienia figuralne. W górnej strefie widoczne są postacie o charakterze sakralnym, ukazane frontalnie na złoconym tle, z wyraźnie zaznaczonymi nimbami. Środkowy pas wypełniają stojące postacie świętych w długich szatach, ujęte w sposób schematyczny i symetryczny. Dolny rejestr zawiera kolejne przedstawienia figuralne, w tym postać na koniu (św. Jerzy?), za nim św. Irena i św. Anastazja. Rozbudowana kompozycja ikonowa o charakterze ochronnym, z przedstawieniami świętych i scenami narracyjnymi, ujęta w tłoczoną okładzinę metalową.
Tempera na desce, okład metalowy tłoczony (basma)
Wymiary: 30, 5 x 24, 5 cm.
Stan jak na zdjęciach.
Ikony wielopolowe, zestawiające w jednym przedstawieniu liczne postacie świętych oraz sceny narracyjne, należą do charakterystycznych wytworów rosyjskiej pobożności XIX wieku. Ich funkcja była przede wszystkim dewocyjna i ochronna – obecność wielu świętych w jednym polu ikonowym miała zapewniać szerokie wstawiennictwo oraz symbolicznie obejmować różne aspekty życia wiernego. Układ kompozycyjny, z podziałem na rejestry oraz hieratycznym ujęciem postaci, odpowiada kanonicznym zasadom malarstwa ikonowego, choć widoczne uproszczenia formy i schematyzacja wskazują na produkcję warsztatową, typową dla okresu późnego Imperium Rosyjskiego. Tego rodzaju ikony powstawały zarówno w ośrodkach miejskich, jak i w licznych pracowniach prowincjonalnych, odpowiadając na rosnące zapotrzebowanie rynku religijnego.