Przełożył JACEK NAŁĘCZ, Poznań, nakład J. K. ŻUPAŃSKIEGO, Kraków J. K. ŻUPAŃSKI & K. J. HEUMANN. 1887, s. 315, wym. 13,5 x 20,5, oprawa introligatorska z epoki, stan dobry.
Jacques-Bénigne Bossuet (1627-1704) – francuski duchowny katolicki, biskup, teolog, wychowawca i nadworny kaznodzieja Ludwika XIV, a także wpływowy myśliciel polityczny, według którego najlepszym i najbardziej naturalnym ustrojem miała być monarchia absolutna; członek Akademii Francuskiej. Lata 1652-57 spędził w Metzu, jako archidiakon. W połowie Metz był miastem protestanckim. Pierwszy druk pism Bossueta był potępieniem tez hugenockiego pastora Paula Ferry (1655). W czasie pobytu w Metzu wielokrotnie angażował się w dyskusje z hugenotami i czasem też z Żydami. Jego marzeniem stało się przekonanie protestantów do powrotu na łono Kościoła Rzymskiego. W 1681 roku Bossuet został biskupem Meaux, skad pochodzą dalsze listy.
Nesen skatītās
Piesakies, lai redzētu lotu sarakstu
Iecienītākie
Piesakies, lai redzētu lotu sarakstu