Piękny stylistycznie brakteat przypisywany panowaniu Henryka III Białego (1248-1266).
Przedstawienie: orzeł z uniesionymi skrzydłami, zwrócony dziobem w lewo, nad nim budowla z trzema wieżami (centralna szersza).
Srebro, średnica 26 mm, waga 0,53 g.
Szerokie brakteaty to efektowne, a przy tym bardzo rzadkie monety. Na Śląsku brakteaty wprowadzono po roku 1250. Obiegały go aż do momentu wyparcia ich przez grubszą monetę typu kwartniki (w pierwszej połowie XIV wieku). Szybko straciły jednak swój nadzwyczajny dla polskiego mennictwa rozmiar, ulegając redukcji do średnicy poniżej 20 mm.
Ich dzisiejsza rzadkość i mnogość typów wynika z renovatio monetae. Szerokie brakteaty bito przez niecałe 50 lat, jednak wymieniano je na nowe co pół roku, skutecznie ściągając z rynku starą monetę.
