Zygmunt Radnicki, MARTWA NATURA Z KOSZYKIEM, 1947

57.50 x 79.00 cm - olej, tektura
sygn. l.g.: Z. Radnicki 47.
 
Na odwrocie:
– napis (niebieska farba): „Martwa natura z koszykiem“ | Zygm. Radnicki | Kraków – 1947;
– l.d. papierowa nalepka (druk, maszynopis): MUZEUM WIELKOPOLSKIE W POZNANIU | Wystawa zbiorowa | ZYGMUNTA RADNICKIEGO | w czerwcu – lipcu 1949 roku;
– p.g. nalepka krakowskiego domu aukcyjnego.
 
Martwa natura z koszykiem to mistrzowska synteza formizmu i lekcji Paula Cézanne’a, stojąca w opozycji do typowego malarstwa kapistów. Artysta, nazywany przez Magdalenę Smagę „impresjonistą formy“, łączy tutaj analityczne podejście do kształtów z niezwykle bogatą, malarską gamą kolorystyczną. Zwarta forma przedmiotów, takich jak dzbanek czy butelka, zostaje przełamana przez rozedrgane, niemal dywizjonistyczne pociągnięcia pędzla. W dziele współgrają przeciwstawne tendencje: surowa dyscyplina rysunku oraz wrażeniowe ujęcie barw i światła. Całość kompozycji opiera się na klasycznych regułach, udowadniając, że dla Radnickiego konstrukcja obrazu była równie istotna co jego kolorystyka.
 

Zygmunt Radnicki (Czortków na Podolu 1894 – Kraków 1969) malarz, profesor i rektor ASP w Krakowie. Edukację malarską rozpoczął w prywatnej szkole rysunku Leonarda Podhorodeckiego. Jeszcze przed I wojną światową rozpoczął studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, jednak w 1915 roku został powołany do wojska i ukończył je dopiero w 1924 roku. Studiował w pracowniach Józefa Mehoffera i Wojciecha Weissa.  W okresie międzywojennym mieszkał i pracował we Lwowie. Po II wojnie światowej swoje życie zawodowe związał z Krakowem i krakowską Akademią Sztuk Pięknych, której był profesorem i rektorem.