Olej na desce, sygn. p.d. “A. Podbielski”, sygnowany na odwrocie “Podbielski”.
Wymiary w ramie: 44x54 cm (27x16 cm)
Antoni Podbielski (Warszawa 1857 - 1895 Warszawa) malarz, kaleki od urodzenia. Po ukończeniu gimnazjum uczył się w Klasie Rysunkowej w Warszawie (w 1878 jako uczeń tejże otrzymał zasiłek z TZSP), następnie zapisał się (21 X 1882) do Antikenklasse w akademii monachijskiej. W 1886 przebywał w Łodzi, gdzie wspólnie z malarzem Janem Zeydlem otworzył pracownię (udostępnioną zwiedzającym) i malował portrety na zamówienie. W sierpniu tr. urządził w Łodzi, w księgarni Fiszera, wystawę portretów i akwarel. W Warszawie wystawiał TZSP: 1887 Ulicznik (inaczej Łobuz), akw.; 1888 Głowa mężczyzny i 2 portrety kobiece, wszystkie ol.; 1889 studium głowy Żyda, rys.; 1892 nieznana z tytułu akw.; 1894 Kościół Św. Barbary, oraz zapewne w Salonie Artyst. w 1890-typy góralskie (Tyg. il. wymienia w omówieniu tej wystawy Podbielskiego bez imienia). Malował portrety, typy charakterystyczne, pejzaże i widoki, zajmował się też malarstwem religijnym. We wspomnienia pośmiertnego w Tyg. il poświęcał głównie swój czas i niezaprzeczalne zdolności bezimiennym robotom kościelnym i należał do kółka malarskiego, którego członkowie stawiali sobie za cel podniesienie poziomu artystycznego, malarstwa kościelnego. W kościele par. Jakubowie k. Mińska Mazowieckiego znajduje się jego pędzla kopia z Rubensa Chrystus Ukrzyżowany. Ponadto wykonał kilka rysunków do drzeworytów (wg dzieł malarstwa obcego), zamieszczonych Tyg. il. w 1. 1880-81. MNW Widok kościoła wiejskiego, akwarela, Portret Władysława Hirszla, tusz, sygn.
