Wymiary: wys. 60 cm
Proweniencja
Warszawa, kolekcja prywatna. USA, kolekcja prywatna.
Choć monumentalne realizacje poświęcone Zagładzie przyniosły Rapoportowi międzynarodową rozpoznawalność, ważne miejsce w jego dorobku zajmowała przez całe życie rzeźba portretowa. Towarzyszyła mu właściwie od początku kariery – od wykonywanych jeszcze w młodości popiersi na zamówienie, przez liczne portrety powstające podczas pobytu w Związku Radzieckim, po dojrzałe realizacje przedstawiające zarówno wybitne osobistości, m.in. pianistę Artura Rubinsteina, jak i osoby należące zapewne do prywatnego kręgu artysty. Wśród nich znajdują się portrety określane jedynie imionami modeli, jak Alan, Shifrra czy Sima.
Już we wczesnych pracach Rapoporta widoczna była lekcja wyniesiona z pracowni Tadeusza Breyera: zwarta, monumentalizująca forma, ograniczenie detalu i podporządkowanie indywidualnych cech modela klarownej konstrukcji bryły. Towarzyszyły jej inspiracje rzeźbą antyczną i włoskim renesansem, a także dziełami Auguste’a Rodina, Aristide’a Maillola i Charles’a Despiau. Szczególne miejsce w tej części dorobku artysty zajmowały przedstawienia kobiece, ujmowane w duchu klasycyzującego realizmu.
Do tej tradycji należy prezentowane popiersie młodej kobiety. Rapoport nie dąży tu do drobiazgowej charakterystyki fizjonomicznej, lecz poddaje rysy modelki subtelnej typizacji. Regularną, pełną twarz określają duże oczy, prosty, mocno zarysowany nos i pełne usta. Głowa osadzona jest na długiej, silnej szyi, a miękko opracowane włosy układają się w fale zebrane nisko na karku. Spokój kompozycji, syntetyczne opracowanie powierzchni i zwartość bryły nadają przedstawieniu niemal ponadczasowy charakter. Jest to portret elegancki i powściągliwy, a zarazem afirmujący młodość, zdrowie i kobiecą siłę. Zachowane dwa archiwalne zdjęcia dokumentacyjne, ukazujące najprawdopodobniej gipsowy model rzeźby, stanowią dodatkowe świadectwo procesu jej powstawania.
