Serge Vasilendiuc, Hibernatus Arbores, 2022

akryl/płótno, 81 x 65 cm

(...) Jest plastycznym poetą niepokoju, nie będąc niepokojącym. Jest subtelny i pełen powagi, z której uwalnia się pełnia przeżycia skonkretyzowana w kolorystyce, w której cudownie wyraża się. Gęsta farba urabiana półkolistymi ruchami nadaje ekspresji pewnej sztywności, na którą dobrze nakłada się jego poetycka melancholia. Pokochał Paula Klee czy tylko go zrozumiał? - jakkolwiek by nie było, nie popada tutaj w odrętwienie, oscyluje, ale nie z braku zdecydowania, lecz z powodu silnej osobowości, która jest świadoma tego, jak wiele siebie samego potrzeba w malarstwie, i że osiągnięcie pewnego etapu nie oznacza zastygnięcia w miejscu. Uwielbia spektakl, który podkreśla, gdyż nie przechodzi obojętnie przez „komedię ludzką" potrafiąc z niej wybrać moment, jako cząstkę wieczności. (Aphrodita Theodorescu)